March 10, 2012

The old me is dead and gone

Τελος. Με χωρισε, για να μην ειναι χειροτερα. Ειναι λογικο, και ειναι το "σωστο". Ομως, δεν θελω, τον θελω. Δεν ειμαι αυτη που ημουν, δεν μπορω να τον εχω καθε στιγμη που εχω προβληματα. Τωρα πια, σκεφτομαι ολο και πιο σοβαρα να ζητησω απο την μητερα μου να με παει σε καποιον ψυχιατρο/ψυχαναλυτη (δεν εμπιστευομαι τοσο τους ψυχολογους). Δεν εχω ορεξη για τιποτα απο τοτε που χωρισαμε. Εχω χασει 3 κιλα δεν μου ερχεται να φαω. Το πηρα αποφαση δεν προκειται να γινει τιποτα ξανα μεταξυ μας. Ακομα και να μεινει, δεν νομιζω. Ειναι ανθρωπος της λογικης εγω ειμαι χαμελαιοντας. Καθε φορα προσαρμοζομαι στις αναγκες αυτου που μου αρεσει. Προσπαθω να ειμαι αυτο που θελουν, αποτυγχαινοντας. Με αυτον νομιζα οτι ειμαι ο εαυτος μου. Μαλλον πρεπει να μαθω τι ειμαι, ποια ειμαι και πως ειμαι και οχι να αλλαζω συνεχως για να βρω γκομενο.
Υπαρχουν τρια ατομα που δειχνουν ενδιαφερον για εμενα (για τον εναν δεν ειμαι σιγουρη). Αυτος που δεν ειμαι σιγουρη ειναι αυτος που μου αρεσει. Αλλα δεν ειναι το ιδιο με τον Γιωργο, δεν νιωθω πεταλουδες, δε χανομαι στα ματια μου. Δε νιωθω πανεμορφα, δε νιωθω ωραια με το σωμα μου και με τον εαυτο μου. Δε νιωθω ανετα. Και δεν ξερω αν θελω να συμβιβαστω. Το ιδιο και με τον αλλον που μου την πεφτει. Αυτος παλια μου αρεσε και σοκαρομουν οποτε τον εβλεπα, αλλα χτες που μου την επεσε δεν ηθελα να κανω κατι. Ασε που ανησυχω οτι αν το μαθει ο Γιωργος θα χασει πασα ιδεα για εμενα. Αν και αυτος με χωρισε. Την Πεμπτη ξαναπροσπαθησα, αλλα συνεχισε να μου λεει τα ιδια. Το βλεπω πως με θελει ακομα, ομως δεν προκειται να γινει κατι μεταξυ μας ξανα, ποσο πιο ξεκαθαρο να το κανει; Αρα εγω τι να κανω; Να περιμενω ή να προχωρησω τη ζωη μου;

No comments:

Post a Comment